Astrid 2.0 versus mijn oude ik. Ik zou zo graag…
Op Platform NAH kwam de volgende vraag voorbij: “wat zou je nog eens willen doen, wat je voor je NAH graag deed?”
Dat zette mij aan het denken en een hele lijst rolde uit mijn pen.
- Ik zou zo super graag nog verre reizen willen maken, vriendin Els in Amerika weer eens gaan bezoeken en ontspannen genietend rondlopen op Schiphol zonder last te hebben van overprikkeling.
- Ik zou zo graag hele avonden uitgaan en gaan salsadansen, naar concerten of theater gaan en lastminute spontaan afspreken zonder energiegebrek en zonder oordopjes om het geluid te filteren.
- Ik zou zo graag weer willen zingen in een koor en zang- en dans optredens kunnen doen.
- Ik zou zo graag een topconditie hebben en onvermoeibaar hele dagen hiken met rugzak en bergschoenen.
- Ik zou zo graag weer volop werken, gewoon dag & nacht in de weer kunnen zijn zonder enige twijfel of terughoudendheid of vermoeidheid.
- Ik zou zo graag even snel en als ik daar dan toch ben ook nog even langs die en die gaan en een uitpuilende agenda met gezellige afspraken hebben zonder hoofdpijnklachten.
Kortom… gewoon het gewone vanzelfsprekende, wat echt niet meer vanzelfsprekend is voor mijn beperktere energie, vermoeidheid, hoofdpijn en overprikkelingsklachten.
Maar… Astrid2.0 heeft wél geleerd om heel goed slowliving toe te kunnen passen én heeft een boek geschreven! 💪 Dat was anders vast niet gebeurd. 😉
Ik tel mijn zegeningen en heb geleerd om te roeien met de riemen die ik heb.
Mijn boek ‘De kunst van slow living’ komt volgend jaar uit. Het manuscript ligt nu nog bij de vormgever en verschijnt op 1 februari 2026 bij uitgeverij Paris Books.
Je kunt je pre-order al plaatsen via mijn website!
0 reacties