Blog: Levende rouw bij chronisch ziek zijn.
Rouwen is verdriet beleven bij verlies van een dierbaar iemand of een dierbaar iets. Daaronder vallen dus ook verlies van gezondheid, verlies van werk of het geen kinderen kunnen krijgen.
Dit betekende voor mij afscheid nemen van het leven dat ik niet meer had en afscheid nemen van mijn verwachtingen en mijn toekomstbeeld.
Bij chronische ziekte is de impact van ‘wat kan je nog wel’ en ‘wat kan je niet meer’ soms (nog) onduidelijk. De ene dag kan iets wel en de andere dag lukt soms helemaal niets, waardoor je geconfronteerd wordt met je veranderde leven. Uiteindelijk leer je omgaan met deze manier van (over)leven.
Slow rouwen
Rouwen is jouw ervaring uit het verleden een plaats geven in je verleden, daar hoort het thuis. Zo creëer je meer ruimte in het heden. In het heden doet het echter pijn en dit gevoel mag er zijn. Hier mag je de tijd voor nemen.
Door eraan te werken neem je vooral de tijd en de ruimte om stil te staan bij elk stukje verlies en daar op een zachte, ‘slow’ manier mee om te gaan.
Winterseizoen
Een periode van het doorvoelen van je pijn kan aanvoelen als het winterseizoen van je leven. In de winter ben je veel meer naar binnen gekeerd, zodat je de tijd en ruimte kunt nemen om met je rouw bezig te zijn. In mijn winterseizoen probeerde ik niet te streng te zijn voor mezelf, want ik wist dat ik echt tijd nodig had om steeds verder vooruit te komen.
Net zoals het wisselen van de seizoenen is tijdens een herstelproces ook het naar binnen kerende gevoel onvermijdelijk.
Ik geef mezelf nu vaak toestemming om daarbij stil te staan. Geen vluchtgedrag meer en zeker geen strijd meer met mezelf aangaan. Te lang heb ik heel hard mijn best gedaan en nu mag ik gewoon in het moment zijn en nog meer strijd en wilskracht loslaten.
‘Gewoon’ in het nu leven, ook al is het een winterperiode in mijn leven. Onder de donkere aarde kunnen weer nieuwe kiempjes ontstaan die in het voorjaar, als de tijd er rijp voor is, uit kunnen groeien tot mooie nieuwe plannen. Zonder haast. Zonder dwang. Zonder moeten. Want alles wat je aandacht geeft groeit!
0 Reacties